Yüksek Topuklar

Bu hacimli kitap orta yasin kiyisindaki yalniz bir kadinin 5 yasinda bir kiz cocuguyla basbasa gecirdigi bes gunde geciyor. Kolay ustesinden gelinmis bir zaman dilimi degil ama. Adeta minyatur bir gunumuz kadin prototipi olan minik Tugde ile yasadiklari roman kahramani acisindan zengin ama istirapli bir deneyime donusuyor ilerleyen sayfalarda. Yuksek Topuklar, Murathan Mungan'dan Istanbul, ozellikle de Beyoglu ekseninde gezinen uzun bir gozlem ve deneyim kilavuzu olarak okunabilir. Bundan birkac yil once yazmaya karar vermistim bu oykuyu. Guzel ve uzun bir oyku olsun istemistim. Her zamanki gibi onca is, onca ugras girdi araya; gundeligin hayhuyunda baska oykuler, baska oykucukler; yalnizca yazilan, yazilmayi bekleyenler degil, yasananlar da gecit vermedi... Sonunda, "Bir gun yazarim, nasil olsa bir gun yazarim," diye beklettiklerimden biri olup cikti bu da... Kimi zaman, yazdigimda, kim bilir nasil muthis bir kitap olacagini dusleyip, heyecanlandiklarimdan biri olarak geliyordu aklima; kimi zaman da yazamadiklarimin yuregimi daraltan agir ceki taslarindan biri olarak... Bu tur "muhasebeler" icinde bulundugum ruh haline gore degisiyordu; belki yazacagi onca seyi ust uste yigip yillar boyu onlarla birlikte gezen butun yazarlarda boyle oluyordur. Artik onlari bilemem. Ama her zaman soylerim, yazip da, duslediklerinizin ne kadarini yazabildiginizi gormektense, "bir gun yazdigimda nasil muthis bir sey olacak kim bilir!" diyerek kendinizi gelecege ertelemeniz daha heyecan vericidir. Bilirsiniz, insanlari heyecanlari yasatir. Buraya kadar soylediklerimden benim bir yazar oldugumu dusunmus olmalisiniz; hayir, degilim, ama oyle zannedilmek hosuma gidiyor. Aslinda yaziya gonul vermis oldugumu, bos zamanlarimda, nasil derler, "kendi capimda" oykuler, oykucukler, cesitli denemeler yazdigimi, ne yazik ki, ancak birkac yakinim biliyor. Onlarin da pek ciddiye aldigini sanmiyorum. Basarili bir grafikerim, isime cok asilmamakla birlikte fena para kazanmiyorum; bunlarin