Kazanci Yokusu

Je M'en Fiche Bilader'den, Haneler'den, kabareci yeteneklerini sevgi ile izledigim Ferhan Sensoy'un taze, sicak, halkci bir mizahi var. Yazgidaslari imiscesine yansittigi Kazanci Yokusu'nun insanciklarini da bu kulfetsiz anlatisi icinde bizlere sevdiriyor. Bu insanciklar nasil ezildiklerinin tortusunu gunluk yasam sevinci icinde unutuyorlarsa, yazar da sanki onlardan biriymis gibi toplumsal ukalaliklardan, yazarca bilgicliklere yeltenmeden anlatisinin tadini cikara cikara onlara ayna tutuyor. Sade onlari konusturdugu diyalgolarr degil, benzetileri ve yorumlari bile argo. Oylesine onlardan. Yazimi bile onlarinki gibi yanlis kullaniyor. Bence uslubunu sevimli yapan da bu... Ben Ferhan Sensoy'un Kazanci Yokusu'nu okurken zaman zaman Celine'i ya da San Antonio'yu okurken aldigim tada benzer haz duydum. Zaman zaman da Adnan Veli'nin Mapushane Cesmesi'ndeki unutulmaz basarisini ansidim. Haldun Taner